سیزنینگ در فر یک جلسه کنترل‌شده حرارت است، نه جایگزینی برای عادت روزانه خشک‌کردن. تعریف لایه روغن را در سیزنینگ چدن چیست بخوانید؛ اینجا فقط روش فر را جدا می‌کنیم. تابه نو پناه یا زنبوری معمولاً پوشش اولیه دارد و روز اول را در استفاده اول تمام کنید. فر را وقتی باز کنید که سطح لخت، تکه‌تکه یا بعد از شستوشوی خشن خشک و بی‌لایه به نظر برسد.
ماهیتابه و ماهیتابه همان تابه چدن‌اند. سیزنینگ در فر برای هر سه نام یک کار است: روغن خیلی نازک، ظرف وارونه، حرارت پایدار.
کی فر لازم است و کی نیست
اگر ظرف را تازه از دسته تابه خریده‌اید و رنگ مشکی یکدست دارد، اجاق گاز و چند پخت ساده کافی است. فر وقتی به‌صرفه‌تر است که فلز روشن دیده شود، لایه پوسته‌پوسته شده باشد، یا بعد از زنگ‌زدایی سطح را از نو بسازید. راهنمای لک را در زنگ تابه چدن ببینید، بعد به همین صفحه برگردید.
پناه ۲۴ برای فر خانگی جا می‌شود. زنبوری ۳۰ سنگین‌تر است؛ با دو دست داخل فر بگذارید. همدم ۲۰ سبک‌تر است و روی توری پایدار می‌ماند. مدل دسته چوبی توس را در فر داغ نگذارید؛ چوب خشک و آسیب می‌بیند.
آماده‌سازی قبل از روشن کردن فر
ظرف را با آب گرم و برس نرم بشویید. خیس نخوابانید. روی شعله خیلی ملایم یا با دستمال نخی خشک کنید تا در شیار کف زنبوری قطره نماند. یک قطره روغن خوراکی را با پارچه نخی روی سطح داخلی و بیرونی پخش کنید و اضافه را آن‌قدر بگیرید که سطح فقط کمی براق بماند. روغن جمع‌شده در کف زنبوری بعداً دود و لک می‌سازد.
سینی فر را با ورقه فویل بپوشانید و در طبقه پایین بگذارید تا اگر قطره‌ای چکید نسوزد. توری وسط را خالی کنید. ظرف را وارونه روی توری بگذارید تا روغن به کف گود سرازیر نشود. دستکش فر آماده باشد؛ چدن داغ را با دستمال نازک برندارید.
حرارت و زمان
فر را از قبل گرم کنید. هدف دمایی است که لایه نازک بپزد نه اینکه روغن بسوزد و دود غلیظ اتاق را پر کند. یک ساعت پایدار معمولاً کافی است. اگر فر نوسان زیاد دارد، زمان را کمی بیشتر نگه دارید اما روغن اضافه نزنید. منابع نگهداری دانشگاهی هم لایه نازک و خشک‌کردن را تکرار می‌کنند، نه کیک روغن.
بعد از خاموش کردن فر، در را کمی باز بگذارید تا ظرف آرام خنک شود. شوک آب سرد روی بدنه داغ به تاب کمک می‌کند. وقتی ولرم شد، اگر سطح چسبناک بود لایه را با دستمال خشک بگیرید؛ جلسه بعد روغن را نازک‌تر کنید نه اینکه دوباره ضخیم بمالید.
فر در برابر اجاق گاز
اجاق گاز برای نگهداری روزانه سریع‌تر است: خشک، قطره روغن، چند دقیقه حرارت ملایم. فر سطح را یکدست‌تر گرم می‌کند و برای بازسازی لایه بعد از آسیب به‌صرفه‌تر است. اگر فقط نیمرو می‌پزید، عادت گاز کافی است. اگر سطح لخت شد، یک دور فر و بعد برگشت به همان عادت روزانه.
شستن بعد از جلسه فر مثل هر پخت است. جزئیات را در روش شستن بخوانید. اگر بعد از فر دود ماند، صفحه دود تابه چدن را ببینید؛ معمولاً روغن اضافه است نه ایراد ریخته‌گری.
اشتباه‌های رایج در فر
- روغن زیاد که می‌چکد و می‌سوزد
- گذاشتن ظرف صاف با روغن جمع‌شده در کف
- بردن درب پیرکس به فر داغ
- چند دور پشت‌سرهم بدون گرفتن اضافه روغن
- انتظار سطح آینه‌ای در یک شب
هدف سطح تیره یکدست و کمی مات است. براقیت خیس نشانه روغن مانده است. اگر لایه کنده‌شد، خشن نسابید؛ بشویید، خشک کنید و دور نازک را تکرار کنید. ترک بدنه با فر تعمیر نمی‌شود.
بعد از فر چه کار کنید
سه تا پنج پخت ساده با حرارت متوسط لایه را بهتر از تکرار هفتگی فر نگه می‌دارد. کفگیر چوبی جوانه سطح را آرام‌تر از فلز تیز می‌خراشد. بین دو تابه کاغذ خشک بگذارید. قیمت و موجودی را در کارت همان مدل ببینید نه در این راهنما.
